Door een subtiel samenspel van elektronica en stem creëert Luz Mercedes audiovisuele werken die de echo's van trauma's verkennen. Hun werk balanceert rauwe intensiteit met kwetsbaarheid en volgt de vloeiende grenzen tussen de innerlijke en uiterlijke wereld.

Ze voelen zich aangetrokken tot het kleverige, het fragiele, het verachtelijke – materialen en toestanden die noch volledig binnen, noch volledig buiten het lichaam liggen.

Luz gebruikt hydrofoons, EMF-microfoons en contactmicrofoons in keramiek en andere resonerende vaten om geluiden te verzamelen. Deze instrumenten maken alternatieve manieren van luisteren mogelijk en vangen geluiden op die buiten het bereik van het menselijk gehoor liggen.

In 2025 voltooiden ze een BA in beeldende kunst en zal hun diens praktijk voortzetten in de masteropleiding muziek aan het Prins Claus Conservatorium (New Audiences, Innovative Practices).

Hun scriptie Weeping Oscillations Map the Body werd genomineerd voor de Minerva Research Award.