Corine Hörmann (Groningen) is een fotograaf die het kijken vertraagt om zichtbaar te maken wat vaak onopgemerkt blijft.

Ze werkt met een zelfgebouwde pinhole camera, waarbij lange belichtingstijden, variërend van minuten tot dagen, de beweging van licht en tijd vastleggen. In haar beelden worden sporen zichtbaar die zich normaal aan het oog onttrekken, zoals de baan van de zon en verschuivend licht.

Haar analoge werkwijze omarmt toeval en imperfectie als onderdeel van het fotografische proces. Vergankelijke elementen, zoals reflecties en voetsporen, verdwijnen maar laten hun sporen achter, als stille getuigen van tijd.

Aangetrokken tot het Waddengebied gebruikt ze de voortdurende veranderingen in het landschap als metafoor voor menselijke ervaring. Haar werk beweegt zich op het snijvlak van tijd, herinnering en waarneming, en nodigt uit tot vertraging en aandacht.

Ze studeerde af aan Academie Minerva.